UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

osobliwie II

Zob. osobliwie I

część mowy: operator metapredykatywny

Zob. osoba

książk.

to, o czym mowa, ma daną cechę w takim stopniu, że zwraca uwagę na tle innych obiektów mających tę cechę

wykładnik stopnia cechy

	(quasi)synonimy:	szczególnie
	(quasi)antonimy:	zwyczajnie II

	Rola agentki-przyjaciółki i żony wydaje się przy tym, sądząc na podstawie powołanego tu artykułu, osobliwie dwuznaczna. źródło: NKJP: Ryszard Matuszewski: Alfabet: wybór z pamięci 90-latka, 2004
	Ubogie, półpustynne miasteczka i stacyjki trafiały się rzadko, nosząc osobliwie brzmiące nazwy Berczogur, Togyz, Kamyslybas, Bagakum. źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Wielbłąd na stepie, 1978
	W tej okolicy jest wiele dziewczyn prostych w osobliwie jaskrawe kolory w niedziele ubranych. źródło: NKJP: Marian Brandys: Nieznany Książę Poniatowski, 1960
	Przytłumiony rytm muzyki zdawał się potężnieć, z czym osobliwie kontrastowała powolność ruchów rozbierającej się. źródło: NKJP: Marta Tomaszewska: Miraż miłości, miraż śmierci, 2001
	Jeśli Jerzy z pomysłów, które w nadmiarze kręciły mu się w głowie, jakiś zdecydowanie wybrał, samo pisanie trwało aż osobliwie krótko. źródło: NKJP: Irena Szymańska: Miałam dar zachwytu, 2001

osobliwie _ Przym., imiesłów, Przysł.
szyk: stały: antepozycja

Data ostatniej modyfikacji: 26.11.2018