immanentnie

  • książk.  tak, że jest z kimś lub czymś nieodłącznie związany, będąc częścią danego bytu lub wynikając z jego natury
  • ATEMATYCZNY

    • immanentnie tkwić w czymś; wpisany, związany
  • Nawet i dziś - po stuleciach - jesteśmy dziećmi epoki sarmatyzmu, który w nas immanentnie tkwi.

    źródło: NKJP: Michał Rożek: Zbuntowane chamy..., Dziennik Polski, 2005-02-12

    W dalszym ciągu podchodzi się do nich tak, jak do przywilejów przyznanych przez państwo, a nie jak do praw immanentnie należnych człowiekowi, wynikających z istoty człowieczeństwa.

    źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 22.05.1992

  • część mowy: przysłówek

CHRONOLOGIZACJA:
1849, Biblioteka Warszawska, t. 3, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 09.07.2020