-
stan psychiczny występujący w sytuacji, gdy wydarzyło lub dzieje się coś, co nas zaskoczyło, co jest dla nas trudne lub niemiłe, a my nie wiemy, jak się zachować i co powiedzieć
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia -
synonimy: konsternacja
pomieszanie
zmieszanie
-
- duże, niemałe, spore, wielkie, wyraźne; lekkie; dziwne zakłopotanie
- zakłopotanie na twarzy; w głosie
- czuć; budzić, powodować, wywołać/wywoływać; ukryć/ukrywać; widzieć; podzielać zakłopotanie; nie kryć zakłopotania
- wprawić/wprawiać, wprowadzić/wprowadzać kogoś w zakłopotanie
- mówić, powiedzieć, rzec; chrząknąć, odchrząknąć z zakłopotaniem
-
Odwiedziliśmy uczelnię, przyjmowani z honorami przez dziekana i grono profesorskie. Wprowadzało nas to w lekkie zakłopotanie. Zupełnie znienacka okazało się, że spodziewają się od nas wykładu dla ponad 80 osób.
źródło: NKJP: Katarzyna Gajdosz: Ambasadorzy egzotycznych lądów, Dziennik Polski, 2008-03-29
– Słucham pana, panie... panie... – Rewe postukał paznokciami o brzeg swojego biurka, by ukryć zakłopotanie spowodowane nieznajomością szarży swojego rozmówcy.
źródło: NKJP: Marek Krajewski: Festung Breslau, 2006
– Dzień dobry – powiedział z zakłopotaniem, unikając patrzenia na jej rękę z lakierowanymi pazurkami i dymiącym papierosem.
źródło: NKJP: Małgorzata Musierowicz: Dziecko piątku, 1993
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. zakłopotanie
zakłopotania
D. zakłopotania
zakłopotań
C. zakłopotaniu
zakłopotaniom
B. zakłopotanie
zakłopotania
N. zakłopotaniem
zakłopotaniami
Ms. zakłopotaniu
zakłopotaniach
W. zakłopotanie
zakłopotania
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. kłopot