-
1.
książk. rozświecić -
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
kolory i światło -
synonimy: rozświecić
rozświetlić
-
- blask czegoś rozjarzył coś; łuna, błyskawica rozjarzyła coś
- rozjarzyć niebo
- rozjarzony światłem (lamp), światełkami, neonami, płomieniami
- rozjarzone czymś miasto; rozjarzone witryny
-
Czarne dotąd gardziele silników rozjarzył blask, pulsujący coraz bardziej, prędzej, jaśniej, i w mroki trysnęły ogniowe słupy helu.
źródło: NKJP: Stanisław Lem: Fiasko, 1987
Chyba wojsko ma ze sobą mechanika, bo nagle dwór rozjarzyły elektryczne lampy.
źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996
Przed północą niebo rozjarzyły ognie sztuczne, obwieszczając wielki finał zabawy, przy okazji znakomicie promującej miasto.
źródło: NKJP: (WCH): Lato z Sączem, Dziennik Polski, 2005-07-18
Zwolnił jednak i już spokojniej pojechali do placu Konstytucji, mijając rozjarzone światłami knajpy, restauracyjki, puby.
źródło: KWJP: Zbigniew Zborowski: Spotkajmy się zanim przyjdzie zima, 2021
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. rozjarzę
rozjarzymy
2 os. rozjarzysz
rozjarzycie
3 os. rozjarzy
rozjarzą
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. rozjarzyłem
+(e)m rozjarzył
rozjarzyłam
+(e)m rozjarzyła
rozjarzyłom
+(e)m rozjarzyło
rozjarzyliśmy
+(e)śmy rozjarzyli
rozjarzyłyśmy
+(e)śmy rozjarzyły
2 os. rozjarzyłeś
+(e)ś rozjarzył
rozjarzyłaś
+(e)ś rozjarzyła
rozjarzyłoś
+(e)ś rozjarzyło
rozjarzyliście
+(e)ście rozjarzyli
rozjarzyłyście
+(e)ście rozjarzyły
3 os. rozjarzył
rozjarzyła
rozjarzyło
rozjarzyli
rozjarzyły
bezosobnik: rozjarzono
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. rozjarzmy
2 os. rozjarz
rozjarzcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. rozjarzyłbym
bym rozjarzył
rozjarzyłabym
bym rozjarzyła
rozjarzyłobym
bym rozjarzyło
rozjarzylibyśmy
byśmy rozjarzyli
rozjarzyłybyśmy
byśmy rozjarzyły
2 os. rozjarzyłbyś
byś rozjarzył
rozjarzyłabyś
byś rozjarzyła
rozjarzyłobyś
byś rozjarzyło
rozjarzylibyście
byście rozjarzyli
rozjarzyłybyście
byście rozjarzyły
3 os. rozjarzyłby
by rozjarzył
rozjarzyłaby
by rozjarzyła
rozjarzyłoby
by rozjarzyło
rozjarzyliby
by rozjarzyli
rozjarzyłyby
by rozjarzyły
bezosobnik: rozjarzono by
bezokolicznik: rozjarzyć
imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozjarzywszy
gerundium: rozjarzenie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rozjarzenie
rozjarzenia
D. rozjarzenia
rozjarzeń
C. rozjarzeniu
rozjarzeniom
B. rozjarzenie
rozjarzenia
N. rozjarzeniem
rozjarzeniami
Ms. rozjarzeniu
rozjarzeniach
W. rozjarzenie
rozjarzenia
imiesłów przymiotnikowy bierny: rozjarzony
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. rozjarzony
rozjarzony
rozjarzony
rozjarzone
rozjarzona
D. rozjarzonego
rozjarzonego
rozjarzonego
rozjarzonego
rozjarzonej
C. rozjarzonemu
rozjarzonemu
rozjarzonemu
rozjarzonemu
rozjarzonej
B. rozjarzonego
rozjarzonego
rozjarzony
rozjarzone
rozjarzoną
N. rozjarzonym
rozjarzonym
rozjarzonym
rozjarzonym
rozjarzoną
Ms. rozjarzonym
rozjarzonym
rozjarzonym
rozjarzonym
rozjarzonej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. rozjarzeni
rozjarzeni
rozjarzone
rozjarzone
D. rozjarzonych
rozjarzonych
rozjarzonych
rozjarzonych
C. rozjarzonym
rozjarzonym
rozjarzonym
rozjarzonym
B. rozjarzonych
rozjarzonych
rozjarzonych
rozjarzone
N. rozjarzonymi
rozjarzonymi
rozjarzonymi
rozjarzonymi
Ms. rozjarzonych
rozjarzonych
rozjarzonych
rozjarzonych
odpowiednik aspektowy: rozjarzać
-
+ rozjarzyć + CO -