-
to, o czym mowa, ma daną cechę w takim stopniu, że obejmuje ona wszystkie części tego
-
wykładnik stopnia cechy
-
(quasi)synonimy: całkiem
całkowicie
definitywnie II
spełna
zupełnie
(quasi)antonimy: niezupełnie
-
Był kompletnie pijany.
źródło: NKJP: Tomasz Mirkowicz: Pielgrzymka do Ziemi Świętej Egiptu, 1999
Ale zaraz za miastem złapał nas ulewny deszcz, więc kompletnie przemoczeni musieliśmy wrócić do domów.
źródło: NKJP: Marian Brandys: Śladami Stasia i Nel, 1993
Faceci w takich sytuacjach potrafią kompletnie odlecieć.
źródło: NKJP: Piotr Krawczyk: Plamka światła, 1997
Kamienica istotnie jest secesyjna, zabytkowa i dziś kompletnie zrujnowana.
źródło: NKJP: Anna Bojarska, Maria Bojarska: Siostry B., 1997
Zamurowało mnie kompletnie.
źródło: NKJP: Marian Brandys: Śladami Stasia i Nel, 1993
-
część mowy: operator metapredykatywny
podklasa: operator gradacji
-
kompletnie _
Przym. st. równy, Cz. - cecha stopniowalna będąca rezultatem procesu lub czynnościograniczenia zakresu użycia:nie: z Przym. utworzonymi za pomocą formantów wyrażających osłabienie natężenia danej cechy, np. -awyszyk: zmienny: neutralna antepozycja -