-
1.
cecha kogoś, kto posługuje się dwoma językami, przyswojonymi w sposób naturalny -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
języki świata -
synonimy: bilingwalizm
bilingwizm
-
W listopadzie 1984, Instytut zaprosił profesora Sorbony, znanego lingwistę Henri Adamczewskiego, który dla społeczności polskiej mówił o problemie dwujęzyczności i miał również wykłady z lingwistyki dla studentów Uniwersytetu McGill i Uniwersytetu Montrealskiego.
źródło: NKJP: Anna Lubicz-Łuba: Biblioteka i Instytut Naukowy w Kanadzie, Pamiętnik Literacki, 1988
Za dwujęzycznością małych emigrantów przemawiają, oczywiście, argumenty patriotyczno-rodzinne. Nie znając języka rodziców dziecko nie zrozumie dziadków, nigdy nie pozna dobrze dalszej rodziny, nie będzie się mogło bawić z kuzynami.
źródło: NKJP: Katarzyna Jaklewicz: Do you speak Polish?, Polityka, 2007-08-25
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dwujęzyczność
dwujęzyczności
D. dwujęzyczności
dwujęzyczności
C. dwujęzyczności
dwujęzycznościom
B. dwujęzyczność
dwujęzyczności
N. dwujęzycznością
dwujęzycznościami
Ms. dwujęzyczności
dwujęzycznościach
W. dwujęzyczności
dwujęzyczności
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Kalka internacjonalizmów bilingwalizm, bilingwizm; zob. dwa I, język.