dwujęzyczność

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. człowieka

  • 1.

    cecha kogoś, kto posługuje się dwoma językami, przyswojonymi w sposób naturalny
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

    języki świata

  • synonimy:  bilingwalizm
    bilingwizm
  • W listopadzie 1984, Instytut zaprosił profesora Sorbony, znanego lingwistę Henri Adamczewskiego, który dla społeczności polskiej mówił o problemie dwujęzyczności i miał również wykłady z lingwistyki dla studentów Uniwersytetu McGill i Uniwersytetu Montrealskiego.

    źródło: NKJP: Anna Lubicz-Łuba: Biblioteka i Instytut Naukowy w Kanadzie, Pamiętnik Literacki, 1988

    Za dwujęzycznością małych emigrantów przemawiają, oczywiście, argumenty patriotyczno-rodzinne. Nie znając języka rodziców dziecko nie zrozumie dziadków, nigdy nie pozna dobrze dalszej rodziny, nie będzie się mogło bawić z kuzynami.

    źródło: NKJP: Katarzyna Jaklewicz: Do you speak Polish?, Polityka, 2007-08-25

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dwujęzyczność
    dwujęzyczności
    D. dwujęzyczności
    dwujęzyczności
    C. dwujęzyczności
    dwujęzycznościom
    B. dwujęzyczność
    dwujęzyczności
    N. dwujęzycznością
    dwujęzycznościami
    Ms. dwujęzyczności
    dwujęzycznościach
    W. dwujęzyczności
    dwujęzyczności

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Kalka internacjonalizmów bilingwalizm, bilingwizm; zob. dwa I, język.