kłótnik

  • pot.  człowiek często kłócący się z innymi
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

  • hiperonimy:  awanturnik
  • Zachowane protokoły sądowe świadczą, że był kłótnikiem nie gardzącym kieliszkiem i często popadał w konflikty ze współpracownikami.

    źródło: NKJP: Persjarnie po krakowsku, Dziennik Polski, 1999-11-27

    Nie jestem kłótnikiem i pieniaczem. Wspólnie z członkami Podkarpackiego Forum Samorządowego ustaliliśmy pozytywną kampanię i wytrwaliśmy z tym do końca.

    źródło: NKJP: Tomasz Gotkowski: Czystka, bajki i kumkanie, Sztafeta, nr 12, 2003

    Sodomę próbowano już obronić dziesięcioma sprawiedliwymi. A potem mnożyli się w kolejnych pokoleniach prorocy i wyznawcy, pobożni kłótnicy, którzy targowali się z Panem o istnienie świata.

    źródło: NKJP: Jacek Dehnel: Rynek w Smyrnie, 2007

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kłótnik
    kłótnicy
    ndepr
    kłótniki
    depr
    D. kłótnika
    kłótników
    C. kłótnikowi
    kłótnikom
    B. kłótnika
    kłótników
    N. kłótnikiem
    kłótnikami
    Ms. kłótniku
    kłótnikach
    W. kłótniku
    kłótnicy
    ndepr
    kłótniki
    depr

  • Zob. kłócić się

CHRONOLOGIZACJA:
1641, Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 04.12.2015