ladaco

  • książk.  osoba lekkomyślna, zachowująca się niepoważnie, z której nie ma żadnej pożytku
  • [ladaco]

  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

  • synonimy:  hultaj
    nicpoń
  • Jeden z naszych znanych kapitanów wspomina w swych pamiętnikach, że gdy [...] objął na wojennym okręcie wachtę oficera nawigacyjnego i zastał pełniącego służbę „na oku” marynarza śpiącego, [...] obudził go pięścią. [...] załoga okrętu była po stronie oficera, jako że marynarz ten był wielkim ladaco [...].

    źródło: NKJP: Karol Olgierd Borchardt: Szaman morski, 1985

    Matylda była córką bogatego kupca, zakochaną w synu sołtysa. Tyle że z niego był niezły ladaco, latał za wszystkim, co nosiło spódnicę.

    źródło: NKJP: Napisz powieść z Pilchem, Polityka, 2001-08-18

    Niektórzy nazywają go ladacem, bo stroni od obowiązków i ucieka z domu [...].

    źródło: Internet: ns.ostatnidzwonek.pl/

    Zawsze zgrabna, zawsze szczupła, świetnie ubrana [...]. I nie było to żadne ladaco. Inteligentna, wykształcona, bystra.

    źródło: NKJP: (HAUS): Śliczna taka była, Dziennik Polski, 2008-09-13

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1, n2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. ladaco
    ladaco
    ladacowie
    ndepr
    ladaco
    ladace
    depr
    D. ladaco
    ladaca
    ladaców
    ladaco
    C. ladaco
    ladacowi
    ladaco
    ladacom
    B. ladaco
    ladaca
    ladaco
    ladaców
    N. ladacem
    ladaco
    ladacami
    ladaco
    Ms. ladacu
    ladaco
    ladaco
    ladacach
    W. ladaco
    ladacowie
    ladaco
    ndepr
    ladace
    ladaco
    depr

  • Zob. lada II i co. Z wyrażenia lada co.

CHRONOLOGIZACJA:
1650, Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 24.09.2018