transcendencja
-
filoz. istnienie czegoś wykraczającego poza granice ludzkiego poznania i doświadczenia, a zwłaszcza niepoznawalnego absolutu - doskonałego i nieograniczonego bytu
-
Wyraz używany w pracach filozoficznych, mający różne definicje w zależności od autora.
-
[trãscendencja] lub [transcendencja]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia -
- absolutna, wszelka; boska transcendencja; transcendencja Boża
- transcendencja Boga
- transcendencja i immanencja
- sfera, świat, wymiar; idea, pojęcie; przejaw, symbol, szyfry, tajemnica; potrzeba transcendencji
- osiągnąć transcendencję; istnienie; doświadczenie, poczucie, poszukiwanie transcendencji
- kierować, prowadzić... kogo/co w stronę transcendencji
-
[...] wschodnie praktyki [...] religijne, wiara w amulety i horoskopy szerzą się [...] w Polsce. Są one wyrazem tęsknoty za transcendencją, za czymś wyższym od człowieka, a także przeczuciem tajemnicy [...].
źródło: NKJP: Jerzy Strojnowski: Stworzenie przez Ewolucję, Gazeta Wyborcza, 1993-08-07
- [...] wierzy pani w coś ponad nami, w transcendencję? - Nie jestem ateistką i nawet przez moment nią nie byłam. Bliski mi jest panteizm - przekonanie o boskiej energii, która przenika wszystko, co istnieje. Stąd mój szacunek dla świata zwierząt i roślin.
źródło: NKJP: Tomasz P. Terlikowski: Samotność bez nadziei, Ozon, 2005
Aniołowie nie mają pełnej wiedzy o Bogu, gdyż dzięki pełnej transcendencji istoty Bożej dostęp do niej jest niemożliwy także dla nich [...].
źródło: NKJP: Zbigniew Wróbel: Myśli świata o aniołach, Akant, 2006-09
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. transcendencja
transcendencje
D. transcendencji
transcendencji
neut transcendencyj
char C. transcendencji
transcendencjom
B. transcendencję
transcendencje
N. transcendencją
transcendencjami
Ms. transcendencji
transcendencjach
W. transcendencjo
transcendencje
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ transcendencja + (KOGO/CZEGO) -