wyprawiny

  • etn.  dawny ludowy obrzęd weselny polegający na oficjalnym opuszczeniu domu rodzinnego przez pannę młodą w towarzystwie swojego męża i uroczystym udaniu się do jego domu
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    zwyczaje i obyczaje


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • hiperonimy:  zwyczaj
  • Wychodząc z domu, panna młoda żegnała się ze wszystkimi, dziękując za mile spędzone życie w gronie przyjaciół. W czasie pożegnania panny młodej z sąsiadami, druhny przypinały oznakowania pozostałym weselnikom, zaś kobiety uczestniczące w wyprawinach śpiewały pieśni.

    źródło: Krystyna Cieśluk: Ocalić od zapomnienia - dawne ludowe tradycje weselne w gminie Lipsk, 2013 (pcr.uwb.edu.p)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: p3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. wyprawiny
    D. wyprawin
    C. wyprawinom
    B. wyprawiny
    N. wyprawinami
    Ms. wyprawinach
    W. wyprawiny
  • Zob. prawić

CHRONOLOGIZACJA:
1870, Zorza, nr 47, polona.pl
Inne znaczenie: 'uroczystość z okazji uzyskania stanowiska majstra'
Data ostatniej modyfikacji: 08.01.2026