przyrok
-
daw. urok - działanie magiczne mające komuś zaszkodzić
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
wierzenia i przesądy -
synonimy: urok
-
- rzucić przyrok
- chronić od przyroku
-
Do mycia [...] leczniczego [...] ludzie zabobonni używają do dziś wywaru z rośliny zwanej czarcim żerem. Mycie to usuwa przyrok [...].
źródło: Józef Burszta (red.): Kultura ludowa Wielkopolski, 1960 (books.google.pl)
Konie są wypucowane, ich kopyta lśnią [...], uzdy przyozdobione są czerwonymi bąblami, które chronią zwierzęta od przyroku.
źródło: Henryk Czech: Ethos wsi śląskiej. Badania w gminie Olesno, 2006 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. przyrok
przyroki
D. przyroku
przyroków
C. przyrokowi
przyrokom
B. przyrok
przyroki
N. przyrokiem
przyrokami
Ms. przyroku
przyrokach
W. przyroku
przyroki
-