ktoś/coś zasznurował/zasznurowało usta komuś

  • ktoś sprawił lub coś sprawiło, że dana osoba zaczęła milczeć lub mieć trudności z zabraniem głosu
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

    mówienie

    • strach, lęk zasznurował usta komuś
  • Chciał coś dodać, ale jedno spojrzenie za moje plecy zasznurowało mu usta.

    źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Kisuny, 2008

    Wyrzucili mnie z telewizji publicznej, potem z „Przeglądu Sportowego”, ale nikt nie zasznuruje mi ust i nie będę tańczył na cudzą nutę.

    źródło: NKJP: Leszek Gracz: Don Kichot futbolu, Polska Głos Wielkopolski, 2005-03-17

    Lęk o własną rodzinę i życie tych, którzy na łódź się nie załapali, skutecznie zasznuruje usta zbyt rozmownym.

    źródło: KWJP: Olga Doleśniak-Harczuk: ABC Państwa Islamskiego, 2015-05-30

    Jakby powietrze stało się cięższe i przygięło ich do ziemi, a bezsiła zasznurowała im usta.

    źródło: KWJP: Paweł Goźliński: Akan. Powieść o Bronisławie Piłsudskim, 2019

  • typ frazy: fraza czasownikowa

    dk, npch; odmienny: zasznurować

    odpowiednik aspektowy: ktoś/coś sznuruje usta komuś

Data ostatniej modyfikacji: 13.03.2026