pałkierz
-
daw. członek orkiestry wojskowej grający na kotłach - instrumentach perkusyjnych
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
zawody -
Ponieważ w orkiestrze swojej nie mieli, jak inni, konnego pałkierza, czyli dobosza walącego w dwa wielkie bębny, zawieszone po obu stronach przedniej kuli siodła, zastąpili go pomysłowo pałkierzem na drewnianym koniu, a bębny zawiesili na plecach idących tuż przed nim włóczków.
źródło: Maria Ziółkowska: Szczodry wieczór, szczodry dzień obrzędy, zwyczaje, zabawy, 1989 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pałkierz
pałkierze
ndepr pałkierze
depr D. pałkierza
pałkierzy
C. pałkierzowi
pałkierzom
B. pałkierza
pałkierzy
N. pałkierzem
pałkierzami
Ms. pałkierzu
pałkierzach
W. pałkierzu
pałkierze
ndepr pałkierze
depr -
niem. Pauker