illokucja
-
filoz. jęz. w teorii aktów mowy: jeden z aspektów, w jakich może być rozpatrywany akt mowy, intencja, z jaką mówiący wypowiedział dane słowa
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język -
- akt; teoria illokucji
-
W wielu rekonstrukcjach Austinowskiego ujęcia aktów illokucyjnych poprzestaje się na tezach o (i) komunikacyjnych oraz (ii) normatywnych skutkach illokucji [...]
źródło: Maciej Witek Czynności illokucyjne jako akty interakcyjne, Przegląd Filozoficzny — Nowa Seria, R. 19: 2010, Nr 3 (pf.uw.edu.pl)
Wprowadzając do dialogu stwierdzenie problematyczne z illokucją przypuszczenia, mówiący nie chce brać na siebie całkowitej odpowiedzialności za swoje słowa, woli jedynie podejrzewać, że jego opinia jest słuszna.
źródło: Izabela Nowak: Implicytne performatywy w języku rosyjskim i ich rola w konwersacji, 2000 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. illokucja
illokucje
D. illokucji
illokucji
neut illokucyj
char C. illokucji
illokucjom
B. illokucję
illokucje
N. illokucją
illokucjami
Ms. illokucji
illokucjach
W. illokucjo
illokucje
Inne uwagi
Zwykle lp
-
ang. illocution
-
Zob. też: