kontentować - Wielki słownik języka polskiego PAN

książk. zadowalać

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

synonimy:

zadowalać

Mnie by kontentowała najzwyklejsza bryczuszka na kołach z bukowych dzwon, kuta u naszego kowala [...].

źródło: NKJP: Tadeusz Nowak: A jak królem, a jak katem będziesz, 1968

[...] nie kontentowała ich ziemia, po której stąpali, bo nie znaleźli w niej upragnionych bogactw [...].

źródło: NKJP: Adam Elbanowski: Nowe królestwo Grenady. Historia naturalna, obyczajowa i domniemana, 2006

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	kontentowałem +(e)m kontentował	kontentowałam +(e)m kontentowała	kontentowałom +(e)m kontentowało	kontentowaliśmy +(e)śmy kontentowali	kontentowałyśmy +(e)śmy kontentowały
2 os.	kontentowałeś +(e)ś kontentował	kontentowałaś +(e)ś kontentowała	kontentowałoś +(e)ś kontentowało	kontentowaliście +(e)ście kontentowali	kontentowałyście +(e)ście kontentowały
3 os.	kontentował	kontentowała	kontentowało	kontentowali	kontentowały

bezosobnik: kontentowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę kontentował będę kontentować	będę kontentowała będę kontentować	będę kontentowało będę kontentować	będziemy kontentowali będziemy kontentować	będziemy kontentowały będziemy kontentować
2 os.	będziesz kontentował będziesz kontentować	będziesz kontentowała będziesz kontentować	będziesz kontentowało będziesz kontentować	będziecie kontentowali będziecie kontentować	będziecie kontentowały będziecie kontentować
3 os.	będzie kontentował będzie kontentować	będzie kontentowała będzie kontentować	będzie kontentowało będzie kontentować	będą kontentowali będą kontentować	będą kontentowały będą kontentować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		kontentujmy
2 os.	kontentuj	kontentujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	kontentowałbym bym kontentował	kontentowałabym bym kontentowała	kontentowałobym bym kontentowało	kontentowalibyśmy byśmy kontentowali	kontentowałybyśmy byśmy kontentowały
2 os.	kontentowałbyś byś kontentował	kontentowałabyś byś kontentowała	kontentowałobyś byś kontentowało	kontentowalibyście byście kontentowali	kontentowałybyście byście kontentowały
3 os.	kontentowałby by kontentował	kontentowałaby by kontentowała	kontentowałoby by kontentowało	kontentowaliby by kontentowali	kontentowałyby by kontentowały

bezosobnik: kontentowano by

bezokolicznik: kontentować

imiesłów przysłówkowy współczesny: kontentując

gerundium: kontentowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: kontentujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: kontentowany

odpowiednik aspektowy: ukontentować

+

kontentować

+

KOGO

fr. contenter 'zadowolić, sprawić przyjemność'

z łac. śred. contento

por. kontent II.