gramatysta

  • nauczyciel w starożytnej Grecji i Rzymie, uczący dzieci podstawowych umiejętności, takich jak czytanie, pisanie oraz liczenie
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    działalność naukowa


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • W wieku od 7 do 14 lat chłopcy uczęszczali do szkoły, gdzie nauczyciel gramatysta uczył ich czytania, pisania, rachunków i literatury, zaś nauczyciel kitarysta/lutnista gry na lutni, śpiewu, gry na flecie i harfie.

    źródło: KWJP: Joanna Madalińska-Michalak: Pedeutologia. Prawno-etyczne podstawy zawodu nauczyciela, 2021

    Szkoła była prowadzona na rachunek nauczyciela, który pobierał od rodziców opłaty w umówionej wysokości. Początkowo szkoła ateńska miała, jak się wydaje, dwóch nauczycieli. Pierwszy z nich, nazywany gramatystą, uczył czytania i pisania, rachunków oraz literatury. Drugi, nazywany kitarystą lub lutnistą, uczył gry na lutni.

    źródło: Historia wychowania. Tom 1, 1965 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. gramatysta
    gramatyści
    ndepr
    gramatysty
    depr
    D. gramatysty
    gramatystów
    C. gramatyście
    gramatystom
    B. gramatystę
    gramatystów
    N. gramatystą
    gramatystami
    Ms. gramatyście
    gramatystach
    W. gramatysto
    gramatyści
    ndepr
    gramatysty
    depr
  • łac. grammatista

CHRONOLOGIZACJA:
1818, Gazeta Lwowska, nr 51, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 21.07.2026