dezabilka
-
swobodna suknia noszona przez kobiety w XVIII wieku w sytuacjach niewymagających eleganckiego stroju
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
wygląd
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Ubranie
czynności, przedmioty i osoby związane z robieniem i noszeniem ubrań
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Gości oraz swoich przyjaciół przyjmowały w sypialni, leżąc w łóżku lub często podczas wykonywania porannej toalety. Dzięki temu strój nocny zaczął pełnić funkcje publiczne i kreować modę sypialnianą. Damy składając nieoficjalne wizyty w mieście, spacerując czy robiąc zakupy, ubrane były w dezabilkę, czyli niezobowiązującą, wygodną suknię domową lub poranną, która była luźna i nie posiadała wcięcia w talii.
źródło: Internet: edukacjamuzealnalancut.blogspot.com
Dochodziło południe, gdy w pałacu Radziwiłłów przy Miodowej księżna Helena właśnie zdążyła wstać z łóżka, ubrać się w dezabilkę i zająć miejsce przed toaletką.
źródło: Renata Czarnecka: Pożegnanie z ojczyzną, 2024 (wydawnictwolira.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dezabilka
dezabilki
D. dezabilki
dezabilek
C. dezabilce
dezabilkom
B. dezabilkę
dezabilki
N. dezabilką
dezabilkami
Ms. dezabilce
dezabilkach
W. dezabilko
dezabilki
-
fr. déshabillé 'lekka podomka, zwykle długa i z głębokim dekoltem'