hulajdusza
-
przest. osoba prowadząca lekkomyślne życie, spędzająca czas na zabawach i przyjemnościach
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Czas wolny
rozrywka -
Bowiem hulajdusza, rozkochany w kobietach, winie i śpiewie jest równocześnie niezwykle wrażliwym człowiekiem, od którego można się wiele nauczyć.
źródło: Internet: (ik): Przewodnik po festiwalowym skarbcu, Gazeta Krakowska, 2007-08-11
Twardowski jest czymś więcej niż tylko złośliwym figlarzem, przestaje być sarmackim hulajduszą, nabiera cech demonicznych, staje na czele wszelkich nieczystych mocy i walczy z siłami dobra.
źródło: Anna Papierzowa: Libretta oper polskich z lat 1800-1830, 1959
Z jednej strony wiedziała dobrze, że Tołstoj w swojej młodości był hulajduszą i zabijaką, więc prognoza zdawała się potwierdzać.
źródło: Poradnik Bibliotekarza, 1959 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1, ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. hulajdusza
hulajdusze
ndepr hulajdusze
depr D. hulajduszy
hulajduszów
hulajdusz
C. hulajduszy
hulajduszom
B. hulajduszę
hulajduszów
hulajdusze
N. hulajduszą
hulajduszami
Ms. hulajduszy
hulajduszach
W. hulajduszo
hulajdusze
ndepr hulajdusze
depr Inne uwagi
Gdy wyraz odnosi się tylko do osoby/osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm hulajdusz, B. lm hulajdusze; gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, D. i B. lm. hulajduszów albo r. ż., D. lm hulajdusz, B. lm hulajdusze.
W postaci: hulaj-dusza