gdera
-
rzad. gderacz
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
On był gderą, ona najczęściej zamykała się w pokoju i milczała.
źródło: KWJP: Martyna Wojtkowska: Boska matka, Tygodnik Powszechny, 2016-09-25
Poznajemy gderliwego właściciela restauracji i zaraz dowiadujemy się, że jego żona jest jeszcze gorszą gderą.
źródło: Internet: teatr-zydowski.art.pl/spektakle/miasteczko-kasrylewka
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1, ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. gdera
gderzy
gdery
ndepr gdery
depr D. gdery
gderów
gder
C. gderze
gderom
B. gderę
gderów
gdery
N. gderą
gderami
Ms. gderze
gderach
W. gdero
gderzy
gdery
ndepr gdery
depr Inne uwagi
Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm gder, B. lm gdery. Gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, D. i B lm gderów lub r. ż, D lm gder, B. lm gdery.
-