starowierca

  • Definicja
    członek wspólnoty religijnej powstałej w wyniku rozłamu w rosyjskiej Cerkwi prawosławnej, nieuznający reform liturgicznych wprowadzonych w XVII w.
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    wyznania: zasady i prawdy wiary

  • Relacje znaczeniowe
    synonimy:  staroobrzędowiec
    starowier
    starowierny II
    starowierzec
  • Cytaty

    Ich rodzina była i tak bardzo liberalna. Są starowiercy, którzy mieszkają w tajdze i starają się w ogóle nie korzystać ze zdobyczy cywilizacji.

    źródło: KWJP: Arleta Bojke: Władimir Putin. Wywiad, którego nie było, 2017

    Boże Narodzenie dla starowierców jest świętem ściśle religijnym, w niewielkim stopniu - pod wpływem katolickim i protestanckim - świętowanym w domu, w gronie rodzinnym.

    źródło: NKJP: G. Czerwińska: O życiu i wierze staroobrzędowców, Tygodnik Ciechanowski, 2007-04-01

    Będąc starowiercą, Klujew negował oficjalne prawosławie i stojące za nim państwo carskie.

    źródło: NKJP: Internet
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. starowierca
    		 starowiercy
    		 ndepr
    starowierce
    		 depr
    D. starowiercy
    		 starowierców
    C. starowiercy
    		 starowiercom
    B. starowiercę
    		 starowierców
    N. starowiercą
    		 starowiercami
    Ms. starowiercy
    		 starowiercach
    W. starowierco
    		 starowiercy
    		 ndepr
    starowierce
    		 depr

    Inne uwagi

    Zwykle lm

  • Pochodzenie

    ros. starowieriec

CHRONOLOGIZACJA:
1800, Tadeusz Czacki, O litewskich i polskich prawach, t. 1, polona.pl
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 06.11.2026