starowierzec

  • Definicja
    członek wspólnoty religijnej powstałej w wyniku rozłamu w rosyjskiej Cerkwi prawosławnej, nieuznający reform liturgicznych wprowadzonych w XVII w.
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    wyznania: zasady i prawdy wiary

  • Relacje znaczeniowe
    synonimy:  staroobrzędowiec
    starowier
    starowierca
    starowierny II
  • Cytaty

    Robert, akowski więzień koncentraku, chudy, zmierzwiony, operujący chętnie obok przekleństw i w ich zastępstwie wersetami biblijnymi po rosyjsku (wyuczył się ich w obozie od sąsiada z pryczy, jakiegoś zdziwaczałego starowierca), oddalił się w kierunku garażu swoim charakterystycznym kaczkowatym krokiem.

    źródło: NKJP: Roman Bratny: Kolumbowie — rocznik 20, 1957

    Trud przejął syn Aleksego Fiodor, on również ścigał starowierców bezwzględnie, bo wiedział, że gdyby złagodniał, to wysiłek ojca poszedłby na marne, a Ład znowu byłby zagrożony.

    źródło: KWJP: Piotr Nesterowicz: Jeremiasz, 2018
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. starowierzec
    		 starowiercy
    		 ndepr
    starowierce
    		 depr
    D. starowierca
    		 starowierców
    C. starowiercowi
    		 starowiercom
    B. starowierca
    		 starowierców
    N. starowiercem
    		 starowiercami
    Ms. starowiercu
    		 starowiercach
    W. starowiercu
    starowiercze
    		 starowiercy
    		 ndepr
    starowierce
    		 depr

    Inne uwagi

    Zwykle lm

  • Pochodzenie

    ros. starowieriec

CHRONOLOGIZACJA:
1800, Tadeusz Czacki, O litewskich i polskich prawach, t. 1, polona.pl
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 06.11.2026