staroobrzędowiec
-
członek wspólnoty religijnej powstałej w wyniku rozłamu w rosyjskiej Cerkwi prawosławnej, nieuznający reform liturgicznych wprowadzonych w XVII w.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
wyznania: zasady i prawdy wiary -
- polscy, rosyjscy staroobrzędowcy
-
Spór między reformatorami a staroobrzędowcami wiązał się między innymi z odmiennym sposobem postrzegania historii.
źródło: KWJP: Paweł Rojek: Przekleństwo imperium. Żródła rosyjskiego zachowania, 2014
Jeszcze w latach siedemdziesiątych XX wieku liczbę staroobrzędowców w Polsce szacowano na 3 tysiące, dziś wsie te wymierają, a młodsze pokolenia porzucają trudną wiarę przodków [...].
źródło: NKJP: Zdzisław Skrok: Wielkie Rozdroże, 2008
Ponieważ przeważnie grunty formalnie kupował jeden delegowany staroobrzędowiec, więc ci wszyscy, którzy od niego otrzymywali swoje parcele, tracili prawo do zwolnienia ze służby wojskowej.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. staroobrzędowiec
staroobrzędowcy
ndepr staroobrzędowce
depr D. staroobrzędowca
staroobrzędowców
C. staroobrzędowcowi
staroobrzędowcom
B. staroobrzędowca
staroobrzędowców
N. staroobrzędowcem
staroobrzędowcami
Ms. staroobrzędowcu
staroobrzędowcach
W. staroobrzędowcu
książk. staroobrzędowcze
staroobrzędowcy
ndepr staroobrzędowce
depr Inne uwagi
Zwykle lm