samochwał
-
książk. pejorat. mężczyzna, który lubi się chwalić
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
synonimy: samochwalca
samochwalec
hiperonimy: chwalipięta
samochwała
-
Nie ufaj temu, kto się chwali, że nigdy nie oblatuje go strach. Ten, kto tak mówi, to albo samochwał, albo człowiek pozbawiony wyobraźni.
źródło: NKJP: Marta Tomaszewska: Podróż do krainy om. Opowieść hipotetyczna, 1974
Bawarski samochwał, opiewając swe młodzieńcze zasługi, twierdził wzorem wszystkich sędziwych wojaków, że nie ma już w naszych czasach tak chrobrych i walecznych śmiałków, jacy ongiś bywali.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński, Uczeń czarnoksiężnika, 2003
Roman Polański jako Papkin samochwał, zwinny w sylwetce, podający tekst z wyjątkową lekkością, nie komiczny, ale smutny i żałosny.
źródło: NKJP: „Zemsta”, Dziennik Polski, 2002-10-11
Listę polskich żołnierzy samochwałów otwiera klecha i bakałarz wiejski Albertus, bohater Wyprawy plebańskiej z XVI wieku.
źródło: NKJP: Jan Pieszczachowicz: Koniec wieku: szkice o literaturze, 1994
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. samochwał
samochwałowie
ndepr samochwały
depr D. samochwała
samochwałów
C. samochwałowi
samochwałom
B. samochwała
samochwałów
N. samochwałem
samochwałami
Ms. samochwale
samochwałach
W. samochwale
samochwałowie
ndepr samochwały
depr -
Zob. sam, chwalić