samochwał

  • książk.  pejorat.  mężczyzna, który lubi się chwalić
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

  • synonimy:  samochwalca
    samochwalec
    hiperonimy:  chwalipięta
    samochwała
  • Nie ufaj temu, kto się chwali, że nigdy nie oblatuje go strach. Ten, kto tak mówi, to albo samochwał, albo człowiek pozbawiony wyobraźni.

    źródło: NKJP: Marta Tomaszewska: Podróż do krainy om. Opowieść hipotetyczna, 1974

    Bawarski samochwał, opiewając swe młodzieńcze zasługi, twierdził wzorem wszystkich sędziwych wojaków, że nie ma już w naszych czasach tak chrobrych i walecznych śmiałków, jacy ongiś bywali.

    źródło: NKJP: Witold Jabłoński, Uczeń czarnoksiężnika, 2003

    Roman Polański jako Papkin samochwał, zwinny w sylwetce, podający tekst z wyjątkową lekkością, nie komiczny, ale smutny i żałosny.

    źródło: NKJP: „Zemsta”, Dziennik Polski, 2002-10-11

    Listę polskich żołnierzy samochwałów otwiera klecha i bakałarz wiejski Albertus, bohater Wyprawy plebańskiej z XVI wieku.

    źródło: NKJP: Jan Pieszczachowicz: Koniec wieku: szkice o literaturze, 1994

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. samochwał
    samochwałowie
    ndepr
    samochwały
    depr
    D. samochwała
    samochwałów
    C. samochwałowi
    samochwałom
    B. samochwała
    samochwałów
    N. samochwałem
    samochwałami
    Ms. samochwale
    samochwałach
    W. samochwale
    samochwałowie
    ndepr
    samochwały
    depr
  • Zob. sam, chwalić

CHRONOLOGIZACJA:
1643, Knap
Data ostatniej modyfikacji: 08.11.2015