UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

staroprawosławny II

I

rzeczownik

Chronologizacja

Zob. staroprawosławny I

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. staroprawosławny
staroprawosławni
ndepr
staroprawosławne
depr
D. staroprawosławnego
staroprawosławnych
C. staroprawosławnemu
staroprawosławnym
B. staroprawosławnego
staroprawosławnych
N. staroprawosławnym
staroprawosławnymi
Ms. staroprawosławnym
staroprawosławnych
W. staroprawosławny
staroprawosławni
ndepr
staroprawosławne
depr

Inne uwagi

Zwykle lm

Pochodzenie

Zob. stary I
Zob. prawosławny I

Definicja

członek wspólnoty religijnej powstałej w wyniku rozłamu w rosyjskiej Cerkwi prawosławnej, nieuznający reform liturgicznych wprowadzonych w XVII w.

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE ➔ Religia – kościół ➔ wyznania: zasady i prawdy wiary

Relacje znaczeniowe

synonimy:  raskolnik, staroobrzędowiec, starowier, starowierca, starowierny II, starowierzec

Cytaty

[...] staroprawosławni, zadomowieni od niemal dwóch wieków na ziemiach Rzeczypospolitej i mający tam dużo swobody, a nawet otoczeni opieką przez szlachtę, gorliwie współpracowali z wojskami carskimi przy zwalczaniu buntowników [...].

źródło: Stefan Pastuszewski: Podział na staro- i nowoprawosławie, Akant, 2011-10-17 (akant.org)

Stosunek staroprawosławnych do katolicyzmu był zawsze negatywny.

źródło: Jan Gancewski: Granice chrześcijaństwa, 2020 (muzeum-grunwald.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 10.11.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json