polszczyć się

  • książk.  będąc osobą innej narodowości niż polska, przyjmować polską kulturę, obyczaje i język
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Przynależność i podział terytorialny

    państwa, miasta, obszary geograficzne


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

    języki świata

  • Przybycie wareskich osadników i ich mnożące się i polszczące potomstwo nie było jednak w stanie, już w XII wieku, całkowicie powstrzymać niszczycielskich najazdów pogańskich Prusów, których zagony docierały aż do Małopolski i na Kujawy.

    źródło: NKJP: Zdzisław Skrok: Wielkie Rozdroże. Ćwiczenia terenowe z archeologii wyobraźni, 2008

    Podczas bardzo rzadkich spotkań [...] dyskutowałem o zgubności naszej polityki w średniowieczu, naszego parcia na wschód zamiast asymilacji z napierającym z zachodu na ziemie polskie żywiołem germańskim, który jednakże polszczył się silnie, tutaj żyjąc.

    źródło: NKJP: Jerzy Odrowąż-Pieniążek: Więcej niż świadek, 2007

    Litwini, ci w wieku XX, mieli za złe Jagielle to, że ich przodkowie po unii dobrowolnie polszczyli się i wiązali z kulturą Korony.

    źródło: Marceli Kosman: Na tropach bohaterów Krzyżaków, 1995 (books.google.pl)

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. polszczę się
    polszczymy się
    2 os. polszczysz się
    polszczycie się
    3 os. polszczy się
    polszczą się

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. polszczyłem się
    +(e)m się polszczył
    polszczyłam się
    +(e)m się polszczyła
    polszczyłom się
    +(e)m się polszczyło
    polszczyliśmy się
    +(e)śmy się polszczyli
    polszczyłyśmy się
    +(e)śmy się polszczyły
    2 os. polszczyłeś się
    +(e)ś się polszczył
    polszczyłaś się
    +(e)ś się polszczyła
    polszczyłoś się
    +(e)ś się polszczyło
    polszczyliście się
    +(e)ście się polszczyli
    polszczyłyście się
    +(e)ście się polszczyły
    3 os. polszczył się
    polszczyła się
    polszczyło się
    polszczyli się
    polszczyły się

    bezosobnik: polszczono się

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę się polszczył
    będę się polszczyć
    będę się polszczyła
    będę się polszczyć
    będę się polszczyło
    będę się polszczyć
    będziemy się polszczyli
    będziemy się polszczyć
    będziemy się polszczyły
    będziemy się polszczyć
    2 os. będziesz się polszczył
    będziesz się polszczyć
    będziesz się polszczyła
    będziesz się polszczyć
    będziesz się polszczyło
    będziesz się polszczyć
    będziecie się polszczyli
    będziecie się polszczyć
    będziecie się polszczyły
    będziecie się polszczyć
    3 os. będzie się polszczył
    będzie się polszczyć
    będzie się polszczyła
    będzie się polszczyć
    będzie się polszczyło
    będzie się polszczyć
    będą się polszczyli
    będą się polszczyć
    będą się polszczyły
    będą się polszczyć

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. polszczmy się
    polszczyjmy się
    2 os. polszcz się
    polszczyj się
    polszczyjcie się
    polszczcie się

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. polszczyłbym się
    bym się polszczył
    polszczyłabym się
    bym się polszczyła
    polszczyłobym się
    bym się polszczyło
    polszczylibyśmy się
    byśmy się polszczyli
    polszczyłybyśmy się
    byśmy się polszczyły
    2 os. polszczyłbyś się
    byś się polszczył
    polszczyłabyś się
    byś się polszczyła
    polszczyłobyś się
    byś się polszczyło
    polszczylibyście się
    byście się polszczyli
    polszczyłybyście się
    byście się polszczyły
    3 os. polszczyłby się
    by się polszczył
    polszczyłaby się
    by się polszczyła
    polszczyłoby się
    by się polszczyło
    polszczyliby się
    by się polszczyli
    polszczyłyby się
    by się polszczyły

    bezosobnik: polszczono by się

    bezokolicznik: polszczyć się

    imiesłów przysłówkowy współczesny:

    polszcząc się

    gerundium: polszczenie się

    imiesłów przymiotnikowy czynny: polszczący się

    odpowiednik aspektowy: spolszczyć się

  • Zob. polski

CHRONOLOGIZACJA:
1851, W. A. Maciejowski: Piśmiennictwo polskie..., books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 21.06.2018