kapcan

  • daw.  pogard.  osoba powolna, niezdarna i nieumiejąca poradzić sobie w życiu
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    słownictwo oceniające

  • - Oj, głupiś ty, Bielau. Niby uczony bakałarz, a sławnego człeka nie rozpoznał. Dla tego rycerza, kapcanie, sześciu to fraszka. A widząc, że Reynevan nadal nie rozumie, wyjaśnił. - To jest Zawisza Czarny z Garbowa.

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

    Jesteś albo kapcan, albo komiwojażer. – Kapcan? Choma zaśmiał się głośno i wypił.

    źródło: NKJP: Bartłomiej Rychter: Czarne złoto, 2013

    [...] i ten był niedowiarek i kapcan, w kuczce nie siadywał.

    źródło: NKJP: Józef Hen: Nowolipie. Najpiękniejsze lata, 2009

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kapcan
    kapcani
    ndepr
    kapcany
    depr
    D. kapcana
    kapcanów
    C. kapcanowi
    kapcanom
    B. kapcana
    kapcanów
    N. kapcanem
    kapcanami
    Ms. kapcanie
    kapcanach
    W. kapcanie
    kapcani
    ndepr
    kapcany
    depr

  • jidysz qabzān ' '

    z hebr. qabzān 'żebrak'

CHRONOLOGIZACJA:
1808, SL
W postaci: kapcon
Data ostatniej modyfikacji: 25.06.2020